قوله : لانّه حينئذ قاتل نفسه : علّت است براى عدم قصاص در صورت علم بقدرت شخص بر خروج و ضمير در [ لانّه ] به مقتول راجع بوده و مقصود از [ حينئذ ] حين قدرته على الخروج فتركه مىباشد . قوله : او طرحه فى اللحجّة : ضمير فاعلى در [ طرحه ] به قاتل و ضمير مفعولى به مقتول راجع بوده و كلمه [ الجّه ] بضم ميم و تشديد جيم يعنى ميان آب . قوله : فمات منها : ضمير در [ منها ] به لجّه راجع بوده و كلمه [ من ] يا به معناى تعليل بوده و يا ناشئه مىباشد . قوله : و لم يقدر على الخروج ايضا : ضمير در [ لم يقدر ] بمقتول راجع است و كلمه [ ايضا ] اشاره است به اينكه تقريرى كه در طرحه فى النّار نموديم عينا در اينجا جارى است . قوله : و ربّما فرّق بينهما : يعنى بين طرح فى النار و طرح فى اللجّة . قوله : لا يحدث به ضررا : ضمير در [ به ] به ماء راجعست . قوله : بمجرّد دخوله : يعنى بمجرّد دخول الماء . قوله : و يتجه وجوبها الخ : كلام مرحوم شارح است در انتقاد و مناقشه در فرق ، ضمير در [ وجوبها ] به ديه برمىگردد . قوله : الى تقصيره : يعنى تقصير مقتول . قوله : لانّ النّار قد تدهشه : كمله [ تدهشه ] يعنى عقلش را زائل مىكند و او را متحيّر و واله قرار مىدهد . قوله : و تشنّج اعضائه : مقصود از تشنّج اعضاء سست شدن و اضطراب آنها مىباشد .